Ο κόσμος (και η Ελλάδα) σε δίνη χρέους

Με αφορμή το ιταλικό υπέρογκο χρέος και την σύγκρουση της ιταλικής κυβέρνησης με τις Βρυξέλλες αλλά και γενικότερα προβλήματα χρέους ευρωπαϊκών χωρών που καίτοι βγήκαν από τα μνημόνια εντούτοις το χρεος τους –ιδιωτικό και δημόσιο- παραμένει μεγάλο, κορυφαίος πολιτικός μου περιέγραφε τις προάλλες   το εξής σενάριο. Το σενάριο είχε σχέση με την παγκόσμια οικονομική κρίση και κατ’ επέκταση την επίδρασή της στον αποτυχημένο τρόπο επίλυσης του προβλήματος του ελληνικού χρέους. 

Έστω, μου είπε, ότι είμαι ένας κεφαλαιούχος από την Κίνα, το Χονγκ Κονγκ, τη Σιγκαπούρη ή απ’ όπου αλλού θες, εκεί που υπάρχει σήμερα χρήμα. Βλέπω λοιπόν αυτά που συμβαίνουν στις δυτικές οικονομίες και κυρίως  στην Ευρώπη, αισθάνομαι επενδυτική ανασφάλεια και αποφασίζω ότι δεν έχω πλέον εμπιστοσύνη στο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Έτσι  αποσύρω τις καταθέσεις μου ή τις επενδύσεις μου σε ευρωπαϊκά ομόλογα. Όταν δε λέω αποσύρω εγώ, δεν μιλάω μόνο για τον εαυτό μου αλλά για το σύνολο των επενδυτών από τις περιοχές αυτές της Ανατολής. Αποτέλεσμα; Την επομένη έχει καταρρεύσει όλο το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι ευρωπαϊκές ηγεσίες μένουν να παρακολουθούν τις συνέπειες της διαχρονικής κουταμάρας τους και, κυρίως, την ανικανότητά τους να διαχειρισθούν ένα μικρό μέλος τους με χρέος. Όπως λ.χ. είναι η Ελλάδα Οπότε, σκέπτονται οι Ανατολίτες, αφού δεν μπορούν μιας μικρής χώρας το πρόβλημα να αντιμετωπίσουν, πόσο μάλλον μεγαλύτερων οικονομιών με πολύ μεγαλύτερο σε ποσοστό του ΑΕΠ, δημόσιο και ιδιωτικό χρέος και με μεγαλύτερη επιρροή στο ευρωπαϊκό ΑΕΠ απ’ ό, τι η μικρή Ελλάδα.

Το συμπέρασμα είναι ότι όταν  εξερράγη μία βόμβα με τα ομολόγα και παράγωγα-φούσκες στις ΗΠΑ, οι συνέπειες  ήλθαν και στην Ευρώπη. Διότι αυτό είναι παγκοσμιοποίηση. Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, τόσα χρόνια μετά,  ακόμη δεν έχουν καταλήξει πως αντιμετωπίζονται τέτοιες καταστάσεις, διότι δεν έχουν, ως φαίνεται, ούτε το κύρος, ούτε το θάρρος αλλά και ούτε τη γνώση για να πράξουν αυτό που πρέπει. 

Προκλήθηκε ένα μείζον πρόβλημα σε εποχή που οι ευρωπαϊκές ηγεσίες είναι ελάχιστες και κατώτερες των περιστάσεων, διότι, τελικώς, αυτοί που έχουν αναδειχθεί στις ηγετικές καρέκλες, είναι ελαχίστου πολιτικού αναστήματος. 

Όμως αν η Ελλάδα είναι ένα απειροελάχιστο μέγεθος στην παγκόσμια οικονομία και το χρέος της καταδυναστεύει την Ευρώπη, καταλαβαίνει κανείς τι βόμβα συνιστά το υπέρογκο παγκόσμιο χρέος.

Πράγματι το ιδιωτικό και δημόσιο χρέος του πλανήτη, αυξήθηκε κατά 84 τρισ. δολ (71,8 τρισ. ευρώ) την τελευταία 10ετία με αποτέλεσμα ο κόσμος να κάθεται πλέον πάνω σε μια «βόμβα» χρέους που ανήλθε στο ιστορικό υψηλό των 226 τρισ. δολ.(193 τρισ. ευρω!!.

Το 2007, προτού δηλαδή η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση αρχίσει να ξεδιπλώνεται, το συνολικό παγκόσμιο χρέος, σύμφωνα με τα στοιχεία της McKinsey, ήταν 142 τρισ. δολάρια ή το 269% του ΑΕΠ, ενώ σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία του IIF(Institute of International Finance), καθώς ανήλθε σε 226 τρισ. δολάρια, αντιπροσωπεύει πλέον το 324% του συνδυασμένου ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος) του πλανήτη.
Όσο δεν ξεφουσκώνουν οι ασκοί του χρέους, τόσο του ιδιωτικού όσο και του εξωτερικού και του δημοσίου, οι αναπτυξιακοί άνεμοι δύσκολα θα ισχυροποιηθούν» γράφουν οι καθηγητές του Χάρβαρντ Λο και Ρογκόφ σε κοινή μελέτη που δημοσίευσαν.

Οπως σημειώνουν στην μελέτη τους «η υπερχρέωση τείνει να υποχωρεί αισθητά με τη διαγραφή μέρους και συχνά του συνόλου του χρέους που δεν είναι βιώσιμο». Διότι τα χρέη δεν είναι ανάγκη να αποπληρώνονται. Αρκεί να εξυπηρετούνται. «Προς το παρόν απέχουμε πολύ από μια τέτοια λύση»

Ποιος θα πρωτοσώσει ποιον; Και ποιος της Ελλάδα που αθροιστικά το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της αγγίζει πλέον το 500% του ΑΕΠ;

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

emfylies idees

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS