Νέο εύρημα: ο «Ορμπανισμός»

Είναι γνωστή η τάση της αριστεράς να τοποθετεί ταμπέλες, να κατασκευάζει «ενόχους» και να στοχοποιεί «εχθρούς». Η ανάγκη να αναζητήσει επιχειρήματα πέρα από την ξεπερασμένη ιδεολογία της και την αναποτελεσματικότητα των προσώπων ή την επιλογών της, όταν κυβερνά, την υποχρεώνουν να ψάχνει διαρκώς για απλουστευτικά σχήματα και εύπεπτες κατασκευές, ικανές να επηρεάσουν και να χειραγωγήσουν το ακροατήριό της. Ο μέσος πολίτης είναι πολύ ευκολότερο να γίνει ιδεολογικό «θύμα» μιας έντεχνα χρησιμοποιούμενης «ταμπέλας», την οποία δεν χρειάζεται να πολυσκεφθεί, να ερμηνεύσει ή να συζητήσει, παρά να υποχρεωθεί να εξαντλήσει τις, συχνά λιγοστές, διανοητικές του δυνάμεις για να κατανοήσει μια συγκροτημένη θεωρία, ένα λογικό επιχείρημα ή μια δυσνόητη σκέψη. Οι όροι «αντιδραστικός»,  «φασίστας», «γερμονοτσολιάς», «προδότης», «ακροδεξιός» κλπ. κλπ. χρησιμοποιούνται  συστηματικά και σκόπιμα από την αριστερά, επειδή το αρνητικό και προσβλητικό περιεχόμενό τους επιτρέπει την  εύκολη ενοχοποίηση και την άκριτη στοχοποίηση του μη αρεστού αντιπάλου και μόνον με την επίκλησή του, χωρίς να υποχρεώνει τον συνήθως εύπιστο ακροατή να προβληματιστεί και να κουράσει την σκέψη του για να διαπιστώσει την βασιμότητα ή την ορθότητα του επίμεμπτου χαρακτηρισμού.

Ας μην λησμονούμε ότι, με τον εκδικητικό, όσο και αναπόδεικτο καταλογισμό  της ιδιότητας του «φασίστα», του «προδότη» και του «συνεργάτη των γερμανών» χιλιάδες αθώοι πολίτες δολοφονήθηκαν άγρια από την ΟΠΛΑ και τους λοιπούς εκτελεστές του ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ, μόνο και μόνον επειδή αρνούνταν να ακολουθήσουν τους κομμουνιστές και να αποδεχθούν τις απάνθρωπες πρακτικές τους…

Τα χρόνια πέρασαν, αλλά η αριστερά δεν έχει απαλλαγεί από τις ολοκληρωτικές αντιλήψεις της και τα συμπλέγματά της. Βραχυκυκλωμένη από την παροιμιώδη αδυναμία της να επιβεβαιώσει, στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος, τον περιλάλητο – στα λόγια – «ανθρωπισμό της», παντελώς ανίκανη να διασφαλίσει στοιχειώδεις ανθρώπινες συνθήκες διαβιώσεως στην Μόρια – αυτή που μιλούσε για το «κολαστήριο» και το «Νταχάου» της Αμυγδαλέζας - συνένοχη στην ανεξέλεγκτη δράση κάποιων περίεργων Μ.ΚΥ.Ο και διαφόρων αργόσχολων, όσο και ύποπτων αλληλέγγυων που ξεκοκαλίζουν ανεξέλεγκτα τις ευρωπαϊκές πιστώσεις, πιάστηκε από την περίπτωση του Ούγγρου πρωθυπουργού Ορμπάν και βρήκε την καινούργια ταμπέλα, τον «Ορμπανισμό», για να κτυπήσει τη Νέα Δημοκρατία! Έτσι, αν κάποιος νεοδημοκράτης εκφράσει τους φόβους του για την πλημμυρίδα των μεταναστών που πλήττει τα νησιά μας, για την ανυπαρξία συγκροτημένου κυβερνητικού προγραμματισμού και διαδικασιών για την ολοκληρωμένη και με σεβασμό στη νομιμότητα (εσωτερική και διεθνή) αντιμετώπιση του προβλήματος και για τις επιπτώσεις που έχει, στις τοπικές κοινωνίες, στην υγεία των κατοίκων και στην ασφάλεια της χώρας, η διαρκής διόγκωση του προβλήματος, τότε, εκτός από «ρατσιστής», «ξενόφοβος», «ακροδεξιός» και … «νεοφιλελεύθερος» (η αριστερά χρησιμοποιεί τον όρο για πάσα χρήση κλπ), χαρακτηρίζεται πλέον και «ορμπανιστής»!

Οι περισσότεροι από τους ψευτοδημοκράτες, που χρησιμοποιούν το νέο αυτό εύρημα, αγνοούν για ποιον λόγο χαρακτηρίζουν έτσι τους «εχθρούς» τους. Φυσικά τους αγράμματους κονδυλοφόρους ή τους αριστερόστροφους ψευτοδιανοουμένους δεν τους πολυνοιάζει η αμάθειά τους ή η άγνοιά τους.  Τους ενδιαφέρει απλά να «λεκιάσουν» αυτούς που θεωρούν μισητούς αντιπάλους. Το γεγονός ότι, κάποτε, οι ΣΥΡΙΖΑίοι μούτζωναν την Βουλή από την κάτω πλατεία, σε αγαστή συνεργασία με τους χρυσαυγίτες της πάνω πλατείας, το γεγονός ότι οι  δικοί τους βουλευτές βολτάριζαν στα νησιά του Αιγαίου παρέα με τους χρυσαυγίτες βουλευτές, το γεγονός ότι έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής, όλες αυτές οι εκδηλώσεις  σύμπραξης και συνεργασίας ουδόλως έχουν ενοχλήσει τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες...

Τον «ορμπανισμό» θα τον ακούσουμε πολλές φορές στο μέλλον και πολύ περισσότερο καθώς θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές. Θα είναι ένα από τα αντίδοτα στον τρόμο που νοιώθει έντονα πλέον ο Τσίπρας, μετά και την αποκαρδιωτική παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου μίλησε μπροστά σε 50 περίπου ευρωβουλευτές και σε 700 άδεια καθίσματα… Ο τρόμος του για την επερχόμενη απώλεια της εξουσίας, θα γίνεται όλο και μεγαλύτερος καθώς συνεχώς θα διαπιστώνει ότι στερεύουν τα χειροκροτήματα ακόμη και από εκείνους που, όχι στον πολύ μακρινό παρελθόν, του κτυπούσαν χαϊδευτικά την πλάτη, επειδή, υπάκουα, βολικά και χωρίς να βγάζει τσιμουδιά, έβαζε την υπογραφή του όπου του ζητούσαν…

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com