Ανεξαρτήτως των αιτίων της μετανάστευσης, τα οποία εκ των υστέρων δεν θεραπεύονται, η ουσία είναι ότι με τα όσα συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή, οι μεταναστευτικές ροές αυξάνονται και οι ευρωπαϊκές χώρες τώρα οψίμως ανησυχούν, αφού ορισμένες εξ αυτών – βλέπε Γερμανία- ήθελαν να προσελκύουν μετανάστες γιατί τους έλειπαν εργατικά χέρια. Και αδιαφορούσαν για την πίεση που δέχονταν οι πρώτες χώρες υποδοχής.
Η Ελλάδα λόγω γεωγραφικής εγγύτητας αλλά και ευκόλως προσβάσιμων συνόρων είναι το πρώτο θύμα του μεταναστευτικού προβλήματος. Μπορεί ο διευρυνόμενος φράκτης στον Έβρο να κάνει την δουλειά του, αλλά το Αιγαίο αποτελεί έναν πολύ φαρδύ δρόμο για να κάνουν την δική τους δουλειά οι σύγχρονοι δουλέμποροι. Ή να εργαλειοποιούν κάποιες χώρες το μεταναστευτικό για να ασκούν εξωτερική πολιτική ή για να εισπράττουν χρήματα σε αντάλλαγμα της παρεμπόδισης των ροών από την χώρα τους προς Ευρώπη. Η Τουρκία είναι το βασικό παράδειγμα αυτής της τακτικής.
Τώρα η πρωτοβουλία της Ιταλίας να δημιουργήσει σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης κέντρα κράτησης όπου θα επιστρέφονται οι εισερχόμενοι στην Ιταλία παράτυποι μετανάστες, δημιουργεί ένα προηγούμενο που εξετάζεται από τις Βρυξέλλες. Οι Ευρωπαίοι ξύπνησαν αργά όταν άρχισαν να αντιμετωπίζουν τους κινδύνους για τους οποίους τους ειδοποιούσαν χώρες που δέχονταν την μεταναστευτική πίεση, όπως η Ελλάδα. Πάντοτε Επιμηθείς και «εαυτούληδες»…
