Κάτι που πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν κυβερνήσεις και ιδίως αυτές που διανύουν την δεύτερη θητεία τους και είναι φυσικό να έχουν και μία λογική πολιτική φθορά από την διακυβέρνησή τους, είναι ότι η κοινωνία είναι ευμετάβλητη.
Έχει πάντα απαιτήσεις, χωρίς να υπολογίζει παραμέτρους και δυνατότητες που μπορεί να έχει ή να μην έχει μία κυβέρνηση. Έτσι εύκολα λησμονεί τις κακές μέρες και ποιος είναι αυτός που τις έκανε καλύτερες και πως. Και όταν περάσει ο κίνδυνος και ομαλοποιείται μία κατάσταση είναι πιο ευνοϊκές οι συνθήκες για γκρίνιες και κριτική, όταν άλλοτε, στις δύσκολες μέρες, θα θεωρούνταν άτοπες έως παράλογες.
Δημοκοπικά στοιχεία κρούουν τον κώδωνα, τον οποίο κρτάει στα χέρια της η καθημερινότητα.
