Το κολατσιό είναι ιερό πράγμα. Είναι η αναγκαία ανταμοιβή για κάθε σκληρά εργαζόμενο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απαγορεύεται να το απολαμβάνουν και οι λουφαδόροι κάθε δουλειάς. Εργαζόμενοι και μάλιστα σκληρά είναι και οι πολιτικοί. Εργαζόμενοι εντός και εκτός Βουλής.
Γι΄ αυτό κι εγώ διαφωνώ όταν για κάποιον πολιτικό που δεν έχει κάνει άλλο επάγγελμα στη ζωή του λένε ότι είναι ανεπάγγελτος. Ίσα ίσα. Ασκεί ένα επάγγελμα που θέλει ειδικές δεξιότητες τις οποίες κανείς από εμάς τους υπόλοιπους δεν έχει –ούτε προφανώς θέλει να έχει. Ξέρεις τι είναι να σου κολλάει κάθε ψηφοφόρος για να του μεταθέσεις το παιδί του από μία στρατιωτική μονάδα σε άλλη που τον βολεύει και να σε πιέζει και από πάνω επειδή αργεί η μετάθεση; Μέχρι και νύφη είχε ζητήσει κάποιος στο παρελθόν από έναν βουλευτή!
Αυτά γράφονται ως πρόλογος σε μείζον πολιτικό θέμα που εγέρθηκε και αφορούσε το μάσημα κρακερακίων εντός του Κοινοβουλίου από υπουργό της κυβέρνησης. Αυτός βεβαίως είπε ότι ήταν λάθος του, κάτι το οποίο η στήλη θεωρεί ότι έπραξε κακώς ζητώντας συγγνώμη για συγκεκριμένους λόγους. Πρώτον διότι όπως ετονίσθη ανωτέρω το κολατσιό είναι ιερό πράγμα και ο υπουργός είναι εργαζόμενος. Δεύτερον διότι έπρεπε να θυμηθεί ότι αυτός ή αυτή που τον κατήγγειλαν για την βέβηλη πράξη του ανήκε σε ένα κόμμα του οποίου σημαίνων μέλος είχε πιαστεί στα πράσα να χλαπακιάζει στο έδρανο κάτι που από μακριά μπορεί να έφερνε και σε παστίτσιο. Όχι ένα απλό κρακεράκι. Και τρίτον διότι οι καταγγέλλοντες που ανήκουν σε συγκεκριμένο αριστερό κόμμα ξεχνούν ότι δεν έχει σημασία τι μπαίνει στο στόμα αλλά τι βγαίνει από αυτό και μάλιστα εντός του Κοινοβουλίου! Ας μη θυμηθούμε τι απίθανες χυδαιότητες έχουν εκστομίσει κατά καιρούς αυτοί ή αυτές που εξανέστησαν με το κρακεράκι που απλώς έκανε μία εισαγωγή σε στοματική κοιλότητα και ξεχνούν τι έχει βγει από τον ουρανίσκο τους που διεκδικεί και πρωτεία από το λεξιλόγιο της παλαιάς και κραταιάς άλλοτε Τρούμπας.
Όμως αυτή είναι η Δημοκρατία. Επιτρέπει να λες και παπαριές, αλλά η Δημοκρατία είναι ξύπνια. Πετάει το μπαλάκι στο κοσμάκη που καμαρώνει ότι είναι και κυρίαρχος. Δηλαδή του πετάει την παπαριά που εκστομίστηκε και τον αφήνει να κρίνει και να κάνει τις επιλογές του. Τώρα αν η Δημοκρατία είναι ξύπνια ή ο κοσμάκης είναι κρετίνος, ε, δεν φταίει το πολίτευμα! Διότι υπάρχει και μία άλλου είδους δημοκρατία τη οποία, πολύ υποπτευόμαστε ορέγονται αυτοί που αγανάκτησαν με τα κρακεράκια. Να, μία δημοκρατία σαν κι αυτήν του Κιμ Γιονγκ Ουν που πήρε τις εκλογές με 99,3% και ψάχνουν τώρα τους αντιστασιακούς του 0,7%! Κι εδώ που τα λέμε αν δεν ήθελαν να εκτεθούν οι αγανακτισμένοι του κράκερ, συνεχώς διακοπές στην Βόρεια Κορέα θα ήταν…
