Στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο κοιμητήριο Παπάγου, τελείται η εξόδιος ακολουθία του πρώην υπουργού και ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργου Σουφλιά.
Συγγενείς, φίλοι και εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου αποχαιρετούν έναν από τους σημαντικότερους υπουργούς των κυβερνήσεων της κεντροδεξιάς παράταξης.
Ο Γιώργος Σουφλιάς έφυγε από τη ζωή την περασμένη Παρασκευή, σε ηλικία 85 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά πολιτική διαδρομή.
Η επιθυμία της οικογένειας
Η οικογένεια του πρώην υπουργού ζήτησε, αντί στεφάνων, να πραγματοποιηθούν δωρεές στη μνήμη του προς τον οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού».
Με τον τρόπο αυτό θέλησε να συνδέσει το ύστατο χαίρε με τη στήριξη του έργου ενός οργανισμού που προσφέρει βοήθεια σε παιδιά και οικογένειες.
Ποιος ήταν ο Γιώργος Σουφλιάς
Ο Γιώργος Σουφλιάς γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1941 στην Αγία Τριάδα Φαρσάλων.
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο κόρες.
Από το 1967 εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός στη Λάρισα, όπου διατηρούσε γραφείο μελετών και κατασκευών.
Η είσοδος στην πολιτική
Η κοινοβουλευτική του διαδρομή ξεκίνησε το 1974, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λάρισας με τη Νέα Δημοκρατία.
Επανεκλέχθηκε το 1977 και ανέλαβε καθήκοντα υφυπουργού Εσωτερικών στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Αργότερα διετέλεσε υφυπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη.
Οι πρώτες υπουργικές θέσεις
Το 1989 ανέλαβε για πρώτη φορά υπουργικό χαρτοφυλάκιο, ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη.
Κατά την περίοδο 1990-1993, στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, διετέλεσε διαδοχικά υπουργός Οικονομικών, υπουργός Εθνικής Οικονομίας και υπουργός Παιδείας.
Η παρουσία του σε κρίσιμα κυβερνητικά πόστα τον καθιέρωσε ως ένα από τα κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Η διεκδίκηση της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας
Μετά τις πρόωρες εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 1996, στις οποίες η Νέα Δημοκρατία συγκέντρωσε 38,12% και εξέλεξε 108 βουλευτές, ο Μιλτιάδης Έβερτ παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος.
Στη διαδικασία που ακολούθησε, ο Γιώργος Σουφλιάς διεκδίκησε την προεδρία, χωρίς να καταφέρει να επικρατήσει.
Τον Μάρτιο του 1997 συμμετείχε εκ νέου στη μάχη για την ηγεσία, κατά το τέταρτο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας.
Στην πρώτη ψηφοφορία ο Κώστας Καραμανλής συγκέντρωσε 40,73%, ο Γιώργος Σουφλιάς 30,52%, ο Μιλτιάδης Έβερτ 25,34% και ο Βύρων Πολύδωρας 3,40%.
Στη δεύτερη ψηφοφορία, ο Κώστας Καραμανλής εξελέγη πρόεδρος με 69,16%, έναντι 30,84% του Γιώργου Σουφλιά.
Η διαγραφή και η επιστροφή στη ΝΔ
Τον Φεβρουάριο του 1998, ο Κώστας Καραμανλής διέγραψε από τη Νέα Δημοκρατία τον Γιώργο Σουφλιά και ακόμη πέντε βουλευτές, μετά τη διαφοροποίησή τους σε ψηφοφορία στη Βουλή για νομοσχέδιο που αφορούσε τις ΔΕΚΟ.
Μαζί του είχαν διαγραφεί οι Αναστάσης Παπαληγούρας, Πέτρος Τατούλης, Στέφανος Μάνος, Νίκος Κάκκαλος και Βασίλης Κοντογιαννόπουλος.
Ο Γιώργος Σουφλιάς επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία το 2001, μετά από πρόσκληση του προέδρου του κόμματος κατά τη διάρκεια του πέμπτου συνεδρίου.
Η περίοδος στο ΥΠΕΧΩΔΕ
Στις εκλογές του 2004 δεν ήταν υποψήφιος στη Λάρισα, αλλά εξελέγη μέσω του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.
Από τον Μάρτιο του 2004 έως τον Οκτώβριο του 2009 διετέλεσε υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων στις δύο κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του συνδέθηκε με σημαντικά έργα υποδομών, αλλά και με κρίσιμες αποφάσεις για το περιβάλλον, τη χωροταξία και τις δημόσιες κατασκευές.
Η αποχώρηση από την πολιτική
Στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας.
Την επομένη των εκλογών ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό πολιτική, ολοκληρώνοντας μια κοινοβουλευτική και κυβερνητική διαδρομή που είχε διαρκέσει περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Ο Γιώργος Σουφλιάς άφησε έντονο αποτύπωμα στη Νέα Δημοκρατία και στην πολιτική ζωή της χώρας, υπηρετώντας σε ορισμένα από τα σημαντικότερα υπουργεία και συμμετέχοντας στις κρίσιμες εσωκομματικές και κυβερνητικές εξελίξεις της Μεταπολίτευσης.
