Αν λάβουμε υπόψιν αυτά που εκτίμησε γνωστός αναλυτής δημοσκοπήσεων που σύμφωνα με τα λεγόμενά του, αν στις εκλογές πιάσει ένα 25% η Νέα Δημοκρατία τότε οι έδρες που θα πάρουν όλοι οι υπόλοιποι θα είναι τριπλάσιες και πλέον των εδρών που θα αντιστοιχούν στο κυβερνών κόμμα, τότε οι προοπτικές για την χώρα είναι εφιαλτικές.
Αλλά και το 30% να πιάσει στις εκλογές και πάλι οι έδρες των άλλων θα είναι πολύ περισσότερες, τόσες ώστε να τους παρέχουν την δυνατότητα, αν μαζευτούν όλοι μαζί να σχηματίσουν κυβέρνηση! Από το σημείο αυτό αρχίζει η εφιαλτική εγχώρια πολιτική πραγματικότητα. Θα μαζευτούν, κατά την διάρκεια των διαδικασιών της προεδρικής εντολής για τον σχηματισμό κυβέρνησης, οι αρχηγοί των επτά υπολοίπων κομμάτων –καθώς το πρώτο θα είναι η ΝΔ που προφανώς δεν θα έχει πάρει ψήφο εμπιστοσύνης στην Βουλή- και αρχίζουν τις σχετικές συζητήσεις για να αναλάβουν από κοινού τα ηνία της χώρας. Ας φανταστούμε λοιπόν μαζί τον Αλέξη Τσίπρα, την Καρυστιανού, την Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον Κυριάκο Βελόπουλο, τον Δημήτρη Κουτσούμπα και την Λατινοπούλου να συζητούν την συνεργασία τους. Κατά πάσα πιθανότητα ο Κουτσούμπας θα είναι εκτός κάδρου πρώτον διότι οι κομμουνιστές είναι πονηρότεροι των άλλων που θα κάθονται στο τραπέζι, πιο συνεπείς και κυρίως πιο σοβαροί, ακόμη κι αν διαφωνεί κάθετα κανείς μαζί τους. Και απεχθάνονται τους θεατρικούς θιάσους…
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι μοιράζοντας καρέκλες, αφού προηγουμένως έχουν ξεχάσει τις ιδεολογικές τους και πολιτικές διαφορές, διότι η καρέκλα της εξουσίας αποτελεί την ισχυρότερη ιδεολογία, σχηματίζουν κυβέρνηση που είναι φυσικό να πάρει και ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή. Πλειοψηφία εδρών θα έχουν.
Ας φανταστούμε τώρα μία τέτοια κυβέρνηση. Το πως θα λειτουργεί δεν είναι απλώς ζητούμενο. Είναι παράσταση. Από την πλευρά Τσίπρα έχουμε γεύση. Αξέχαστη. Των άλλων θα την γνωρίσουμε και μετά βεβαιότητος θα είναι και αυτή αλησμόνητη. Διότι άπαξ και εξασφαλίσουν από μία καρέκλα στο υπουργικό χαρτοφυλάκιο ή όσες εν πάση περιπτώσει τους αναλογούν, θεωρώντας ότι χωρίς αυτούς δεν μπορεί να σταθεί η κυβέρνηση, θα επιστρέψουν στις παλαιές συγκρούσεις μεταξύ τους, ιδεολογικού περιεχομένου μεν αλλά και σύγκρουσης ασυναρτησιών, λαμβανομένων υπόψιν των θέσεων ΄που έχουν όλοι διατυπώσει από την θέση τους στην αντιπολίτευση.
Ερώτημα κρίσεως. Όλοι αυτοί οι συμπατριώτες μας που ψήφισαν…αντισυστημισμό, υποτίθεται, τι άραγε περίμεναν να συμβεί πέραν της επισήμου μεταφοράς του χάους στην εγχώρια πολιτική σκηνή;;; Αν επιβεβαιωνόταν το σουρεαλιστικό αυτό σενάριο;
