Για την αντιπολίτευση και ειδικότερα για το ΠΑΣΟΚ οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης είναι …αλά καρτ. Αν μία απόφαση λ.χ. του Αρείου Πάγου δεν ικανοποιεί τους πολιτικούς σκοπούς, τότε η Δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη και δεν υπάρχει κράτος δικαίου. Αν μία απόφαση άλλου δικαστηρίου ικανοποιεί τις απαιτήσεις τους, και τους πολιτικούς τους στόχους τότε οι δικαστές είναι ανεξάρτητοι.
Το ερώτημα –κάθε άλλο παρά ρητορικό- είναι αν το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του εμπιστεύεται ή όχι την Δικαιοσύνη. Διότι με όσα συμβαίνουν είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι η συνήθως φράση που διατυπώνεται από πολιτικά χείλη ότι «έχουμε εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη», είναι υποκριτική.
Ειδικότερα στην υπόθεση των υποκλοπών ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως θα πρέπει να πει αν γνωρίζει την διάκριση μεταξύ νομίμων επισυνδέσεων και του παρανόμου λογισμικού predator στη χρήση του οποίου δεν προέκυψε εμπλοκή πολιτικών προσώπων. Επιπλέον ως προς το κράτος δικαίου και την χειραγώγηση της Δικαιοσύνης, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός. Διότι το παρελθόν του κόμματός του δεν είναι στο συγκεκριμένο θέμα άμεμπτο.
Να θυμίσουμε τις παρεμβάσεις και τις απειλές του μακαρίτη του Γιαννόπουλου ως υπουργού Δικαιοσύνης; Για τους δυσκολόπιστους τους προτρέπουμε να αναζητήσουν άρθρο του επιτίμου προέδρου του Αρείου Πάγου Στ. Ματθία που είχε δημοσιευθεί στο νομικό περιοδικό «Συνήγορος», όπου περιγράφει τις ωμές κομματικές παρεμβάσεις και πολλά άλλα «τέρατα και σημεία» στο χώρο της Δικαιοσύνης, επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ .
