Στο Νταλιάν της βορειοανατολικής Κίνας, μια ολόκληρη συνοικία χτίστηκε για να θυμίζει τη Βενετία. Τα κανάλια, οι γόνδολες και οι αναγεννησιακές προσόψεις συνθέτουν ένα εντυπωσιακό σκηνικό, το οποίο όμως σήμερα δείχνει να υπολειτουργεί, με ελάχιστη κίνηση στους δρόμους και πολλά κτίρια κλειστά.
Το έργο κόστισε περίπου 5 δισ. γουάν, ή 642 εκατ. ευρώ, και προοριζόταν να γίνει προορισμός αναψυχής και τουρισμού. Αντί για μια ζωντανή γειτονιά, ταξιδιωτικά βίντεο των τελευταίων ετών αποτυπώνουν μια περιοχή που μοιάζει περισσότερο με κινηματογραφικό σκηνικό.
Τέσσερα χρόνια κατασκευών για ένα ευρωπαϊκό θέρετρο
Η ανάπτυξη της περιοχής διήρκεσε από το 2011 έως το 2015. Για τον σχεδιασμό της, Κινέζοι αρχιτέκτονες μελέτησαν τη μορφολογία και τα κτίρια της ιταλικής Βενετίας, επιχειρώντας να μεταφέρουν στην Κίνα τη χαρακτηριστική της εικόνα.
Στην έκταση κατασκευάστηκαν περισσότερα από 200 κτίρια, μαζί με τεχνητές υδάτινες διαδρομές συνολικού μήκους περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων. Το κεντρικό κανάλι έχει πλάτος 15 μέτρων και βάθος περίπου 1,2 μέτρων, ενώ οι δημιουργοί του υποστήριζαν ότι θα μπορούσε να συγκρατεί όγκο νερού αντίστοιχο με εκείνον του Μεγάλου Καναλιού.
Στόχος δεν ήταν μόνο η τουριστική αξιοποίηση. Οι κατασκευαστές υποστήριζαν ότι η χρήση των καναλιών θα περιόριζε τις οδικές μετακινήσεις και θα βοηθούσε στη μείωση της κυκλοφοριακής επιβάρυνσης.
Άδεια περάσματα πίσω από τις εντυπωσιακές προσόψεις
Το 2024, ένας ταξιδιωτικός δημιουργός που επισκέφθηκε την περιοχή κατέγραψε την αντίθετη όψη του εγχειρήματος: λεωφόρους με ελάχιστους περαστικούς, ήσυχες πλατείες και γόνδολες χωρίς επιβάτες.
Τους χειμερινούς μήνες, τμήματα του υδάτινου δικτύου αδειάζουν και κάτω από το νερό εμφανίζεται η τσιμεντένια κατασκευή των καναλιών. Σε ορισμένα κτίρια, σύμφωνα με τα πλάνα, οι εσωτερικοί χώροι δεν έχουν ολοκληρωθεί, ενώ άλλα μοιάζουν να χρησιμοποιούνται ελάχιστα ή καθόλου.
Η δύσκολη εξίσωση της συντήρησης
Η λειτουργία μιας τεχνητής πόλης με κανάλια, αντλίες, γέφυρες και μεγάλους δημόσιους χώρους απαιτεί διαρκείς δαπάνες. Όταν η επισκεψιμότητα δεν ακολουθεί τις αρχικές προσδοκίες, η συντήρηση αυτών των υποδομών γίνεται ακόμη πιο δύσκολη.
Το Νταλιάν δεν είναι η μοναδική κινεζική πόλη που επένδυσε σε ένα ευρωπαϊκό αντίγραφο. Στο Τιαντουτσένγκ υπάρχει μια εκδοχή του Παρισιού με Πύργο του Άιφελ, στη Γκουανγκντόνγκ ένα αντίγραφο του αυστριακού Χάλστατ και στη Σαγκάη το Thames Town, με βρετανική αρχιτεκτονική.
Η «Βενετία» του Νταλιάν δείχνει ότι ένα εντυπωσιακό αντίγραφο μπορεί να κερδίσει τις πρώτες εντυπώσεις, χωρίς απαραίτητα να μετατραπεί σε προορισμό με σταθερή ζωή, κατοίκους και καθημερινή δραστηριότητα.
