Στις δύσκολες αλλά και δυνατές συναισθηματικά περιόδους της ζωής του αναφέρθηκε ο Στράτος Τζώρτζογλου, καθώς και το πως γνωρίστηκε με τη Μαρία Γεωργιάδου.
Ξεκινώντας από την περίοδο της στρατιωτικής θητείας όπου μετά από ένα επεισόδιο χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην ψυχιατρική κλινική του στρατιωτικού νοσοκομείου, ο ηθοποιός περιγράφει πως κατάφερε από τρόφιμος να γίνει χρήσιμος συνεργάτης των γιατρών προκειμένου να βοηθήσει τους ασθενείς.
Στράτος Τζώρτζογλου: «Αντέδρασα πολύ άσχημα. Δεν επιτέθηκα»
Σε άλλο σημείο μίλησε για τη γνωριμία του με τη Μαρία Γεωργιάδου καθώς και το πρώτο διάστημα όπου αποφάσισαν να ζήσουν μαζί κάτω από την ίδια στέγη.
Μιλώντας στην Εspresso, ο Στράτος Τζώρτζογλου περιέγραψε τις συνθήκες που προκάλεσαν το ξέσπασμά του ενώ βρίσκονταν στον στρατό και την απόφασή του να νοσηλευτεί: «Η μία κουβέντα έφερε την άλλη και μου λέει “Πέντε ημέρες φυλακή”. Με το που ακούω εγώ τη λέξη φυλακή ήρθε μέσα στο υποσυνείδητο μου η φυλακή της μαμάς μου όταν ήταν μικρή, του πατέρα μου. Αντέδρασα πολύ άσχημα. Δεν επιτέθηκα. Έβαλα τα κλάματα πήρα την ξιφολόγχη μου και την κάρφωσα πάνω σε ένα δένδρο. Με έπιασαν σπασμοί. Αποφάσισα λοιπόν να διακόψω τον στρατό. Μπήκα στο 401 ως τρόφιμος στην ψυχιατρική κλινική».
Όπως ανέφερε ο ηθοποιός, κατά τη διάρκεια παραμονής του στο θεραπευτήριο, ανέπτυξε μια ιδιαίτερη σχέση με το προσωπικό αλλά και τους υπόλοιπους νοσηλευόμενους: «Έγινα κάτι σαν ο αρχηγός της αγέλης αλλά ανήκα στο δυναμικό των ασθενών. Η ψυχιατρική κλινική τότε ήταν με κάγκελα. Ζήτησα εγώ από τους γιατρούς να τους κάνω θέατρο γιατί είχα μία έφεση σ’ αυτό. Κάθισα έξι μήνες. Μπήκα ως ασθενής αλλά επειδή βοηθούσα πολύ τους γιατρούς με τα φάρμακα που έπρεπε να παίρνουν οι ασθενείς γιατί πολλές φορές τα φτύνανε. Ήμουν απαραίτητος εγώ για το 401 στην ψυχιατρική γιατί ήμουν ο ενδιάμεσος και όλοι οι ασθενείς με αγαπούσαν πάρα πολύ».
Τζώρτζογλου για την γνωριμία με την Γεωργιάδου «Φάγαμε και κάναμε έρωτα την ίδια ημέρα»
Μιλώντας για τη Μαρία Γεωργιάδου ο Στράτος Τζώρτζογλου έκανε λόγο για μια καρμική συνάντηση που τους έφερε κοντά από την πρώτη στιγμή: «Γνώρισα τη Μαρία 1 Ιανουαρίου του 1987. Κάναμε με το Χρήστο πρόβες για τον “Ήχο του όπλου” κρυφά από όλους για να μάθει το Σ.Ε.Η. Ο Κουν έλεγε “Κάνετε πρόβες. Πέντε ώρες του θεάτρου δεν φτάνουν”. Έρχεται η Μαρία να δει τον Χρήστο. Εγώ έψαχνα σπίτι γιατί κοιμόμουν στη σχολή. Μου παραχωρεί το σπίτι της. Εγώ νόμιζα ότι τα είχανε με το Χρήστο όποτε τους κάλεσα να τους φτιάξω μακαρόνια. Συνειδητοποιώ ότι δεν τα έχουν… Φάγαμε και κάναμε έρωτα την ίδια ημέρα πολύ αυθόρμητα. Αυτά είναι καρμικά. Δεν ξέρω να τα εξηγήσω. Την πήρα αγκαλίτσα και αυτό ήταν! Ήταν το Μαράκι μου».
«Της λέω “αυτό πρέπει να το θάψεις”»
Στη συνέχεια ο ηθοποιός περιέγραψε την περίεργη εικόνα που συνάντησε όταν επισκέφθηκε το σπίτι της μετέπειτα συζύγου του: «Στην τραπεζαρία είχε ένα μωρό έμβρυο μέσα σε μία γυάλα. Της λέω “τι είναι αυτό”; Ως φοιτήτρια της φαρμακευτικής είχε πάει σε διάφορες συναντήσεις με γιατρούς, τους λέγανε πώς είναι το έμβρυο και το κράτησε. Της λέω “αυτό πρέπει να το θάψεις. Δε μπορείς να το έχεις στο σπίτι”. Δε με πολύένοιαζε γιατί δε μέναμε εκεί αλλά μου έκανε πολύ περίεργη η αίσθηση με τον θάνατο. Δεν τον είχε ξεπεράσει. Αργότερα όταν αποφασίσαμε να πάμε στο Χαλάνδρι έδιωξα το πίνακα, έδιωξα την σιφονιέρα που έκλεινε τα δύο κεντρικά παράθυρα και θάψαμε το μωρό. Ήταν εξαμηνίτικο που είχε πεθάνει και το είχε στη φορμόλη. Πήγαμε και το θάψαμε».
Ο Στράτος Τζώρτζογλου και η Μαρία Γεωργιάδου παντρεύτηκαν το 1989 και απέκτησαν έναν γιο, τον Αλκιβιάδη. Μετά από 15 χρόνια κοινής πορείας αποφάσισαν να πάρουν διαζύγιο το 2004.
