Το εξαγνιστικό Πάθος ενός Αθώου

Σήμερα, που προσκυνούμε τα Θεία Πάθη, μοιάζει παράταιρη οποιαδήποτε αναφορά στην πολιτική, στα προβλήματα της καθημερινότητας, στις ανθρώπινες μικρότητες.

Κι αυτό γιατί, η Εβδομάδα των Παθών δρα –ή επιβάλλεται να δρα- εξαγνιστικά. Όσο, βεβαίως εξαγνιστική επίδραση μπορεί να έχει σε ένα κόσμο τόσο υλιστικό, που οι πνευματικές ανησυχίες να θεωρούνται μάταιη ενασχόληση, παρωχημένη αντίληψη και άκαρπος στόχος.

Το πρόσωπο του Χριστού, ιστορικό και θρησκευτικό, υπήρξε το αντικείμενο μίας αέναης αναζήτησης ανά τους αιώνες. Και προκαλεί απορία γιατί ο άνθρωπος αρνιόταν – και ενδεχομένως να συνεχίζει να αρνείται- να συλλάβει αυτό που κατανοούσε το μεγαλείο του πνεύματος του Μαχάτμα Γκάντι. «Η παράδοση για τον Ιησού», έλεγε, «ανεξάρτητα από το αν έχει αποδειχθεί ιστορικά ή όχι, είναι για μένα αληθινότερη και από την ίδια την Ιστορία και τη θεωρώ πιθανή γιατί αντιπροσωπεύει ένα αιώνιο Νόμο. Τον Νόμο του Πάθους του Αθώου»!

Η δυσπιστία αυτή του ανθρώπου οδηγούσε πάντα τα βήματά του σε ατραπούς επιβεβαίωσης της ύπαρξης του Σωτήρα του. Πόσο αντιφατικό! Να προσπαθείς να επιβεβαιώσεις την ύπαρξη Αυτού που κατά τα άλλα θεωρείς Σωτήρα σου! Και όταν, ο άνθρωπος, ικανοποιόταν, με ιστορικές αποδείξεις, στην αμφιβολία του, πάσχιζε μετά, μέσα από μεταφυσικές ερμηνείες να προσεγγίσει το μήνυμα που άφησε ο Θεάνθρωπος. Μήνυμα ελπίδας, μήνυμα αγάπης, μήνυμα αθανασίας, μήνυμα απελευθέρωσης της ψυχής. Όμως το συνέλαβε τελικώς ο άνθρωπος το μήνυμα αυτό; Ή ήταν σε ώτα μη ακουόντων;
Ίσως σήμερα, έτσι όπως έχει καταντήσει ο κόσμος, να έχει δίκιο ο Νίτσε, όταν στο έργο του ο Αντίχριστος λέει ότι «ουσιαστικά, υπήρξε ένας μόνο χριστιανός κι αυτός πέθανε πάνω στο Σταυρό. Το Ευαγγέλιο πέθανε πάνω στο Σταυρό….».

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
 Copyright © 2020 YSTEROGRAFO NEWS